|
มณฑปพระศรีศาสดา มณฑปพระศรีศาสดา ตั้งอยู่ ณ ใจกลางมหาวิทยาลัยรังสิต เป็นมณฑปโถงจตุรมุข รูปทรงตามแบบสถาปัตยกรรมไทย ประดับตกแต่งด้วยกระจกสีแพรวพราวงดงามวิจิตร ภายในประดิษฐาน พระพุทธรูปจำลองพระศรีศาสดา ซึ่งเป็นพระพุทธรูปสมัยสุโขทัยปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 4 ศอก คืบ 8 นิ้ว สูง 5 ศอก คืบ 1 นิ้ว พระรัศมียาว 1 ศอก คืบ 1 นิ้ว มณฑปพระศรีศาสดานี้ เป็นศูนย์รวมแห่งศรัทธาในบวรพุทธศาสนา และเป็นที่เคารพสักการะ ของคณาจารย์ เจ้าหน้าที่ นักศึกษา ตลอดจนผู้เดินทางมาเยี่ยมเยือนมหาวิทยาลัยรังสิตโดยทั่วไป มณฑปพระศรีศาสดาจึงเป็นศูนย์รวมจิตใจและความภาคภูมิใจของชาวมหาวิทยาลัยรังสิตทุกคน |
 |
|
เครื่องหมายมหาวิทยาลัย ตามวัตถุประสงค์ที่จะสร้างสถาบันอุดมศึกษา ที่มีความเป็นเลิศทางวิชาการ ส่งเสริมการพัฒนาความรู้และเทคโนโลยีใหม่ๆ เพื่อสร้างสรรความเจริญก้าวหน้า แก่ประเทศชาติอย่างแท้จริง เครื่องหมายของมหาวิทยาลัยรังสิต จึงประกอบด้วย โลกุตระ และดวงอาทิตย์ 1. โลกุตระ หมายถึง จุดมุ่งหมายอันสูงส่งของมวลมนุษย์ คือการบรรลุสภาวะความรู้แจ้งในธรรม โดยมีปัญญาเป็นแสงส่องทางสู่การบรรลุธรรมขั้นสูงสุด 2. ดวงอาทิตย์ หมายถึง ดาวพระเคราะห์ที่ให้แสงสว่างส่องมายังโลก เป็นพลังงานหล่อเลี้ยงชีวิตมนุษย์ สรรพสัตว์ พืชพันธุ์ธัญญาหาร และสิ่งมีชีวิตทั้งมวล ปรัชญาของมหาวิทยาลัยรังสิตภายใต้สัญลักษณ์ใหม่ เพื่อสนองวัตถุประสงค์ในการสร้างสถาบันอุดมศึกษาที่มีความเป็นเลิศทางวิชาการส่งเสริมการพัฒนาความรู้และเทคโนโลยีใหม่ๆ ความใส่ใจในการเรียนรู้ต่อเนื่องตลอดชีวิตผนวกกับจิตสำนึกที่ดีงามและคุณธรรม เพื่อสร้างสรรค์ความเจริญก้าวหน้าให้แก่ประเทศชาติเครื่องหมายของมหาวิทยาลัยรังสิตจึงเปรียบเสมือนดวงอาทิตย์ที่สาดส่องพรายแสงแห่งปัญญานำมรรคาเยาวชนสู่สภาวะความรู้แจ้งในธรรม เพื่อเป็นพลังสรรค์สร้างสังคมธรรมาธิปไตยที่ถือธรรมเป็นใหญ่ ถือความถูกต้องเป็นหลัก |
 |
|
สัตว์ สัตว์ที่เป็นสัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัย คือ เสือ ใช้เป็นสัญลักษณ์ของทีมฟุตบอลมหาวิทยาลัยรังสิต |
 |
|
ดอกพะยอม ชื่อพื้นเมือง : กะยอม ขะยอม ขะยอมดง พะยอมดง แคน เชียง เซี่ยว พะยอม พะยอมทอง ยางหยวก เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ ผลัดใบ สูงประมาณ 15-40 เมตร ใบเดี่ยว เรียงสลับ รูป ขอบขนาดกว้างประมาณ 4-6 ซม. ยาว 8-12 ซม. ขอบใบ เป็นคลื่น ออกช่อดอกที่ปลายกิ่ง กลีบดอกสีขาว มีกลิ่นหอม ผลเป็นผลแห้ง รูปกระสวย มีปีกยาว 3 ปีก ปีกสั้น 2 ปีก ตำรายาไทยใช้เปลือก ต้นเป็นยาฝาดสมาน แก้ท้องเดิน และลำไส้อักเสบ สารที่ออกฤทธิ์คือแทนนิน ดอกเข้ายาหอมบำรุงหัวใจ และลดไข้ นอกจากนี้ยังใช้เปลือกต้นเป็นสารกันบูด |
 แก้วเจ้าจอม เป็นพันธุ์ไม้ที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงนำมาจากชวา หรือประเทศอินโดนีเซีย มีถิ่นกำเนิดอยู่บริเวณ West Indies แต่แรกเริ่มเดิมทีโปรดเกล้าฯ ให้ปลูกไว้ที่สวนสุนันทา ซึ่งมีพระราชประสงค์ให้เป็นสวนป่าในพระนครไว้เป็นที่ประพาสเป็นที่สำ�ราญพระราชหฤทัย เช่นเดียวกับที่ยุโรปซึ่งเสด็จพระราชดำเนินทรงเยี่ยมเยือนมา จากหนังสือสวนหลวง ร.๙ แก้วเจ้าจอม มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Linn. วงศ์ Zygophyllaceae เป็นไม้พุ่มกลม ยืนต้น สูง ๑๐–๑๕ เมตร ใบย่อยรูปรีปลายมน ขนาดไม่เท่ากัน คู่ปลายจะยาวที่สุด ประมาณ ๓.๕ เซนติเมตร ดอกเล็กๆ สีฟ้า ๕ กลีบ เกสรสีเหลือง ๘-๑๐ อัน ออกดอกเป็นกระจุกตามปลายกิ่ง ช่วงเวลาที่ออกดอกประมาณเดือนสิงหาคม-ตุลาคม ขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ดหรือตอนกิ่ง เป็นไม้ประดับที่มีดอกพรั่งพรู งดงามน่ารัก อาจารย์แจ่มจันทร์ ทองเสริม อดีตอาจารย์โรงเรียนสวนสุนันทากรุณาเล่าว่า แก้วเจ้าจอมนี้เดิมมีชื่อเรียกกันว่า “นํ้าอบฝรั่ง” ต่อมาเมื่อมีการชำ�ระชื่อพันธุ์ไม้ หลวงบุเรศบำรุงการจึงใช้ชื่อว่า “แก้วเจ้าจอม” ในปัจจุบัน “ต้นแม่” ซึ่งโปรดเกล้าฯ ให้ปลูกเป็นต้นแรกอยู่ในโรงเรียนสวนสุนันทา มีความสูงประมาณตึก ๔ ชั้น และยังคงให้ดอกดกงดงาม ในโอกาสที่กรุงเทพมหานครจัดประกวดไม้ยืนต้นเก่าแก่ที่อายุยืนนานในกรุงเทพมหานคร ต้นแก้วเจ้าจอมที่โรงเรียนสวนสุนันทาได้รับรางวัลที่ ๑ และในปัจจุบันถือว่าเป็นไม้ประจำโรงเรียนสวนสุนันทาด้วย แก้วเจ้าจอมมีปลูกไว้ที่ทางเข้ามหาวิทยาลัยรังสิตในสนามด้านซ้ายมือ และที่ริมสระนํ้าด้านหน้าของอาคารหอสมุด  |
|
เพลงประจำมหาวิทยาลัย ตะวันรุ่งทุ่งรังสิต คำร้อง : เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ ทำนอง : รังสิต จงญานสิทโธ |
  |
|
เพลงประจำมหาวิทยาลัย ลาแล้วลาบานเย็นฟ้า คำร้อง-ทำนอง : อวิรุทธิ์ สุดมากศรี |
|
|
